پکیج چگالشی چیست؟ و چگونه کار می کند؟

برگشت

پکیج های چگالشی (condansing boiler) یا همان بویلرهای چگالشی یکی از جدیدترین سیستم های گرمایشی هستند که در بازار دنیا با نام Condansing boiler  عرضه می شود. این نوع از پکیج ها یا بویلرها با راندمان بالایی(معمولا بیش از ۹۰%) کار می کنند.

در سیستم پکیج های چگالشی از انرژی دود حاصل از احتراق برای پیش گرمایش آب سرد ورودی به پکیج (بویلر) استفاده می شود. آن ها ممکن است با گاز یا گازوییل کار کنند و از آنجایی که بخار آب تولید شده در طی سوختن در بویلر را به کندانسه تبدیل می کنند به آنها پکیج چگالشی می گویند.

برای مفهوم تر شدن سیستم پکیج های چگالشی باید ذکر کرد که در زمان سوختن گاز حدود ۱۴ برابر حجمی گاز ورودی به مشعل, هوا وارد سیستم می شود. این هوای وارد شده به پکیج چگالشی دارای میزانی رطوبت (آب) است. این رطوبت موجود در هوا بعد از گرفتن گرما از مشعل به بخار تبدیل می شود و پس از گذر از داخل بویلر یا همان پکیج چگالشی به دودکش می رسد. در دودکش دمای دود به حدود ۱۰۰ درجه سانتی گراد می رسد و اگر از این گرما برای پیش گرمایش آب مصرفی مورد نیاز استفاده شود می توان دمای دود را حتی از این هم پایین تر آورد.

این همان زمانی است که بخار آب تشکیل شده در ورودی پکیج کندانس (میعان) شده و حرارتی را که در مشعل کسب کرده است به آب اطراف لوله های دودکش انتقال  می دهد. با این رویه می توان میزانی از انرژی معمولی را که از دودکش تلف می شود, بازیابی کرد.

 وقتی گاز یا گازوییل می سوزد آب و کربن دی اکسید تولید می شود. در پکیج های قدیمی این گازها با دمای بالا (حدود ۱۵۰ درجه سلسیوس ) از دودکش خارج می شد. آب در این دما به حالت بخار است و این بخار وارد اتمسفر می شود در این روش تقریبا تمامی حرارت تولید شده سوخت هدر می رود. پکیج چگالشی در تبادل حرارتی بسیار کارامد است زیرا می تواند حداکثر گرمای سوخت را استخراج کند.

در نتیجه گازهای خروجی در یک درجه حرارت پایین تر (بین ۴۰ تا ۷۰ درجه سانتی گراد ) قرار می گیرند. در این دما بخار آب تولید شده درفرایند سوخت به فاز مایع می رود و انرژی بیشتری بازیافت می شود.

پکیج های  قدیمی تر زمانی که به حرارت نیاز داشتند روشن شده و در زمان عدم نیاز خاموش می شدند. یعنی یک چرخه ثابت سرما و گرما نداشتند. در حالیکه سیستم های چگالشی جدید اینگونه نیست. خروجی به طور خودکار (اتومات) با افزایش یا کاهش شعله گرمای خود را در خروجی کنترل می کند.

در اواسط زمستان دما معمولا صفر یا زیر صفر درجه سلسیوس است و ماکزیمم انرژی گرمایی برای محیط مورد نیاز است.

در این زمان بویلر ها یا پکیج های چگالشی باید آب ۸۰ درجه سلسیوس را به رادیاتورهای محل مصرف بفرستد. اگرچه متوسط دما در فصول سرد حدود ۸ درجه سلسیوس است بنابراین سیستم همیشه سیستم گرمایشی در بار ماکزیمم نمی باشد.

در واقع  در اکثر سیستم های گرمایشی کمتر از ۶۰% بار ماکزیمم نیاز است. پکیج های چگالشی خوب می تواند این تغییرات در آب و هوا را با تغییر دماهای مختلف

آب سیر کوله در سیستم گرمایش جبران کند. برای انجام این عمل یک سنسور مخصوص دما در روی سیستم نصب می گردد. که این سنسور راندمان سیستم را بسیار بالا می برد هرچه دمای آب سیستم پایین تر باشد راندمان بالاتر است.